Tussal Antitussicum
(dekstrometorfan)

Tabletki: 10 szt. 1 tabletka zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu.
Dawkowanie: Dzieci od 6 do 12 lat: 1 tabletka co 6 do 8 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4 tabletki. U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat lek należy podawać tylko na zalecenie lekarza.
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 2 tabletki co 6 do 8 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 tabletek.
Uwagi: Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w ruchu.
Podmiot odpowiedzialny: Biofarm Sp. z o.o.

Dekstrometorfan - substancja czynna preparatu - przeczytaj

Właściwości dekstrometorfanu: Dekstrometorfan działa przeciwkaszlowo. Hamuje odruch kaszlowy w ośrodkowym układzie nerwowym. Zmniejsza częstość i natężenie kaszlu bez względu na przyczynę. Można go stosować wyłącznie w kaszlu suchym, gdy odruch kaszlowy jest bardzo uporczywy i męczący. Jest absolutnie przeciwwskazany w kaszlu wilgotnym, ponieważ chory traci zdolność wykrztuszania zakażonej wydzieliny. Dekstrometorfan skutecznie hamuje kaszel, jednak znacznie przedawkowany wykazuje działanie zbliżone do działania narkotycznego, co ostatnio zostało wykorzystane przez młodzież należącą do niektórych kręgów subkulturowych.
Wskazania: Hamowanie suchego, nieproduktywnego kaszlu o różnym pochodzeniu: przeziębienia, kaszel opłucnowy (np. urazy klatki piersiowej), kaszel wywołany wdychaniem substancji drażniących.
Przeciwwskazania: Leku nie należy podawać pacjentom z uczuleniem (nadwrażliwością) na substancję czynną (dekstrometorfan) lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Leku nie należy stosować, jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki z grupy inhibitorów MAO (niektóre leki stosowane w depresji i chorobie Parkinsona) lub przyjmował takie leki w ciągu ostatnich 14 dni. Lek jest przeciwwskazany w niewydolności oddechowej oraz w astmie oskrzelowej.
Ostrzeżenia i środki ostrożności: Jeśli kaszel utrzymuje się dłużej niż 4 dni albo choroba przebiega z gorączką, bólem głowy lub wysypką, należy skontaktować się z lekarzem. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze znaczną niewydolnością nerek i (lub) wątroby. Lek hamuje kaszel, lecz nie usuwa jego przyczyny. Nie stosować u pacjentów z chorobami dróg oddechowych związanymi z wytwarzaniem zwiększonej ilości śluzu, np. w zapaleniu oskrzeli. Nie należy stosować dawek większych niż zalecane.
Stosowanie z innymi lekami: Dekstrometorfanu nie należy stosować równocześnie z lekami z grupy inhibitorów MAO, a także w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia takimi lekami. Przed zastosowaniem dekstrometorfanu należy poradzić się lekarza, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki: chinidyna, amiodaron, fluoksetyna. Konieczna jest konsultacja lekarza, jeśli jednocześnie pacjent przyjmuje leki uspokajające, nasenne lub przedwiekowe. W czasie stosowania dekstrometorfanu nie należy spożywać alkoholu.
Wpływ na kierowanie pojazdami: Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w ruchu.
Możliwe działania niepożądane: Senność, zawroty głowy, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle żołądka, zaparcia). Mogą także wystąpić reakcje alergiczne: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, mogący utrudniać oddychanie), skurcz oskrzeli (powodujący trudności w oddychaniu lub świszczący oddech).
Przedawkowanie: Objawami przedawkowania są: nudności, wymioty, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, nerwowość, niepokój, drażliwość), zawroty głowy, niewyraźna mowa, ataksja, nieostre widzenie, oczopląs, senność, splątanie, psychoza, depresja oddechowa, śpiączka, drgawki. Rzadko może wystąpić uzależnienie od dekstrometorfanu, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu dużych dawek.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, który podejmie odpowiednie działania.

Facebook